Woorden als ‘borderline’, ‘draaideurpatiënt’, ‘psychotisch’, ‘onveilig gehecht’, ‘gecompliceerde rouw’, ‘splitten’, ’tegenoverdracht’…, woorden met een expert-achtig geurtje eraan werken soms erg inperkend op hulpverleners.
Ze creëren een verhaal. Zo doen ze wat verhalen steeds doen:

  • ze linken bepaalde ervaringen in de loop van de tijd volgens een thema,
  • ze suggereren ervaringen in de toekomst en
  • ze plaatsen een bepaalde (identiteits)stempel op de persoon.
  • Zo halen ze bepaalde ervaringen op de voorgrond en
  • schuiven ze andere ervaringen in de schaduw van het ‘hoofd’-verhaal (dat met het expert-geurtje).

Het wordt daardoor veel moeilijker voor de hulpverleners om de vele ervaringen nog op te merken die helemaal niet passen in dit ‘hoofd’-verhaal (die passen in andere verhaallijnen, met andere thema’s, met andere identiteitsconclusies, met andere mogelijkheden in de toekomst).
Wij hulpverleners geraken makkelijk en vaak verblind door verhalen waar we ons aan vastklampen omdat we er net inzicht van verwachten en omdat ze zich voordoen als inzichtgevend (en dus niet zomaar een verhaal).

Die verhalen met een expert-geurtje trekken andere, verwante, verhalen aan: over todo’s en what-not-todo’s. Dat zijn vaak arme, clichéverhalen maar ze hebben ook een expert-geurtje (omdat ze circuleren onder professionals): bv ‘bij borderlines moet je je grenzen goed aangeven’, ‘psychotici kunnen niet goed om met ‘prikkels’, dus…’, … Hulpverleners worden soms sterk beïnvloed door die ‘(not)todo-verhalen-met-een-expert-geurtje’ omdat ze bang zijn om niet te handelen als een goeie expert (volgens een bepaald verhaal van ‘de professionele hulpverlener’).
Als dit soort dingen gebeurt, dan is dat naar en inperkend voor de hulpverlener en waarschijnlijk nog veel meer naar en inperkend voor de persoon op wie die woorden en todo’s toegepast worden.
Geen misverstand: ik beweer niet dat dit soort woorden steeds onzinnig is. Ik beweer wel dat we beter beseffen dat we verhalen creëren wanneer we dat doen (lees hierover bv meer op ‘Lusten rauwe verhalen ons rauw?‘) én: wat het gevaar is van ‘1 enkel verhaal’.

Johan Van de Putte

Nieuwsbrief

Een mailtje na een nieuw artikel?

Schrijf je uit wanneer je wil. Powered by ConvertKit

Nieuwsbrief

Een mailtje na een nieuw artikel?

Schrijf je uit wanneer je wil. Powered by ConvertKit

Deze website gebruikt cookies. Door verder te surfen op deze website accepteer je het gebruik van cookies.  Meer info